Aşk buymuş demek ki.

Sevmeyi bilmiyordum önceleri
Ve hep duyardım,
Ondan nefret ediyorsan,seviyorsun diyenleri.
Hiç anlamazdım,insan sevdiğinden nefret eder mi?
Bu iki zıt duygu aynı kişiye hissedilemez ki!
Hissedilirmiş meğer.
Bir yandan ona sarılmak isterken,
Bir yandan öldürmek isteyebilirmiş insan.
Aşk dedikleri sırf sevmekten ibaret değilmiş meğer.
İki zıt kavram,bir kalp ve bir ulaşılmaz insan.
Aşk buymuş demek ki.

Uzun zamandır yoktum buralarda.

Çok şey oldu hayatımda, çok şey bitti. Çok kişi gitti, yerini tutan birkaç kişi geldi. Yokluğumda mesaj atan varsa, alınmasınlar cevap vermedim diye, bakmadım çünkü mesajlara. Şimdi buraya sadece yazdıklarımı koyacağım. Şiirler, sözler, hissedilenler. Bir gün olur da her şeyimi kaybedersem, onlara bakacağım, onlar her şeyimi geri getirecek bana. Bütün hissettiklerimi, hissettirenleri ve bütün o güzel anıları. O kadar işte, gerisi hikaye.

fotoğrafın çok güzelmiş beybiliboy kim çektii? :)
Anonymous

Hahaha beybiliboyum çektiii :)

Sen hiç..

Hiç hissettin mi sen de,
Hani kalbin vücudundan sökülmüş gibi.
Ya da içinde kalıp,parçalara ayrılmış gibi.

Hiç hissettin mi sen de,
Kalbini ellerine verdiğin insanın,
Aynı ellerle,
Kalbini,pestilini çıkarana dek,
Sıktığını.

Sen hiç hissettin mi,
Kalbinin artık sana değil,
Senin yüzüne dahi bakmayan,
Bir başkasına ait olduğunu.

Hiç hissettin mi,
Sevdiğine ulaşmak için çırpınırken,
Asla ulaşamayacağını bilmenin,
Çaresizliğini.

Sen hiç hissettin mi,
Bir yandan hayaller kurarken,
Bir yandan hayallerinin gerçekleşmeyeceğini bilmenin,
Umutsuzluğunu.

Sen sevgilim,
Sen hiç,
Aşık oldun mu?

Belki de aşkın en çekici tarafı ulaşılmazlığıdır.

Belki de en acı çektirici tarafı.

Kaybedecek bir şeyim yoktu, çünkü ben hiç sana sahip olamamıştım ki.
You might want to take a look at what was said about you on TumblrPic(.)com
Anonymous

He canım he.

hangi takım taraftarısın ?
Anonymous

Galatasaray.

Merhaba.

Uzun zamandır buralarda değildim.Gerçi eksikliğimi hisseden olduğunu sanmıyorum ama,olsun.Belki iyi belki kötü bi sürü şey geçti başımdan.Mesela hani inkar edip duruyordum ya sevdiğimi,hah işte onu kabul ettim artık.Beni sevmeyecek birini sevmenin ağırlığı ve bi gün artıp bi gün azalan umutlarımla yaşamayı öğrendim.İki insan arasındaki esas mesafenin kilometreler değil,paylaşılamayan duygular olduğunu acı da olsa farkettim.Biraz daha büyüdüm,fiziksel olarak da belki ama en çok duygusal olarak.Daha büyük seviyorum artık,sevmediğimdeyse nefrete kadar gidiyor yolum.Mutlu olduğumda zirvede,üzgün olduğumda diplerdeyim.Uçlarda yaşıyorum yani.Bir yere bağlanmaya çalışırken,aynı zamanda ordan kaçmak için fırsat kollayan bir insanın dengesizliğindeyim.Ama bir şey söyleyeyim mi,sevmeden de olmuyor yahu.Acıtsa da,özlemden kıvrandırsa da,ümitler denizinde boğdurtsa da,sevmeden olmuyor.Ama seversen de olmuyor,bazen.

‘Canımsın’ lafı hep hoşuma gitmiştir.Çok samimi ve içten gelir bana.Ama artık o kadar kişinin ağzına sakız olmuş ki,neredeyse ‘aşkım’ seviyesine düşecek.

Yapmayın.Gerçekten hissetmiyorsanız,söylemeyin.